Nordic Walking draaiend en zwierend door park Clingendael

Mij verbazend over het mooie Clingendael, waar ik nooit eerder was, stap ik parmantig door het park en geef me, al prikkend in het rond, over aan de “sport voor ouderen, die nog net niet met een rollator lopen”. Daar komen we nog wel achter, gezien onze instructrice een jonge, pittige tante is, die ons blakend van enthousiasme de technieken probeert bij te brengen.

Een medecursist, gedwongen mee te gaan met zijn vrouw, merkt gaandeweg tijdens de lessen, dat Nordic Walking meer inhoudt, dan stevig met je benen stampen en heftig met je armen zwaaien. Nee, watjes moeten thuis blijven. Want als je motorisch gezien, toch al moeite hebt om je ledematen synchroon, dan wel tegenovergesteld van elkaar te bewegen, heb je nog een zeshonderd vlieguren te gaan.

Ach, natuurlijk de eerste keer is vreemd, lacherig. We stellen ons aan elkaar voor, doen een beetje warming up en dan openen wij stevig zwierend met onze stokken de jacht op loslopende honden, nijlgansen, molshopen en dat alles in een slakkengangetje. Ik val over mijn stok, die plotseling in mijn huishoudschoen staat gespietst, kan nog net mijn evenwicht bewaren, maar voel ondertussen toch ook, hoe het vocht uit het natte gras, via mijn té lange spijkerbroek langzaam naar boven kruipt.

Caroline wijst ons op die leuke kuikentjes, die massaal het park bevolken, maar ik heb toch wel moeite om niet over al dat leuke kuikenstront uit te glijden.

Afijn, we zetten door en de tweede les is aangebroken. Spannend! Toch ook leuk, dat liedjes uit vervlogen tijden over emmertjes water halen en eendjes voeren, kwak, kwak weer naar boven komen.
Oké komt goed, we hebben nog 4 lessen te gaan.

We leren hoe we onze armen gestrekt moeten houden en hoezeer we ook in het dagelijkse leven gewend zijn aan ons ellebogenwerk, dit mag niet meer.
Nee, recht met die armen, en naar achter met die stokken. Hoe ze heten, ben ik vergeten.

En passant leren we ook nog hoe we op de catwalk moeten lopen, move your body en laat je borsten zien, draai met je heupen, hoofd omhoog en vooruitkijken. Jammer, daar lag nou net die molshoop in de weg. Verbouwereerd lig ik op de grond en voel dat het mijn dag niet is.

Onze laatste les vindt plaats op het strand van Scheveningen in ruw weer. Het rulle zand loopt weer heel anders dan bospad, gras of verharde weg. Uiteindelijk lukt het me toch om mijn proeve van bekwaamheid met goed gevolg af te leggen. Nu moet ik mij gaan bewijzen en kilometers gaan maken om als ervaren Nordic Walker door het leven te gaan.

Ik heb deze cursus met heel veel plezier gevolgd en van Caroline geleerd, dat Nordic Walking niet zomaar wat bewegen is, dat je tijd moet nemen om te genieten van de natuur en relax!

Caroline bedankt!

Nanny,
Augustus 2008